Ondanks enkele afwezigen (graag een seintje als je inschrijft maar uiteindelijk toch niet kan komen) hadden we voor de laatste keer dit jaar een gezellig vol café. Met z’n twaalven hebben we weer urenlang genoten van elkaars verhalen. Zes mensen namen al eens eerder deel, en dan is het extra boeiend om te vernemen hoe hun situatie geëvolueerd is. Twee deelnemers waren nog vrij onbekend met het ‘fenomeen’ polyamorie, en hebben die avond heel wat meegekregen om eens over na te denken. Er waren eveneens drie stellen aanwezig, en daar zijn we altijd heel blij mee want dat geeft toch net iets meer nuance en diepgang aan de verhalen.

Na het ‘officiële’ gedeelte zijn we met acht mensen nog tot een stuk na middernacht blijven doorpraten, er was nog zoveel te delen. Als ze het café niet hadden gesloten, waren we vast nog veel langer doorgegaan.

Groei

Wanneer je iemand na bijna een jaar terugziet kun je vrij makkelijk vaststellen of en hoe die persoon veranderd is. Dat was deze avond een heel opvallend gegeven doordat we enkele mensen kenden van vroegere bijeenkomsten. Iedereen had intussen verder aan zijn of haar polypad getimmerd, met vallen en opstaan, maar duidelijk met veel genoegen. Men had meer inzichten gekregen door allerlei ervaringen, ook indirect via anderen. Ieder had het gevoel op korte tijd behoorlijk gegroeid te zijn, niet enkel als partner maar als mens in het algemeen.

Een duidelijk inzicht was zeker dat polyamorie niet vanzelfsprekend is en ook nooit zal worden. Er bestaan ook geen algemeen geldende richtlijnen. Je kan enkel proberen in je eigen situatie zoveel mogelijk klaarheid te scheppen, voor iedereen. Of zoals iemand het zei : blijf altijd zo dicht mogelijk bij jezelf en beleef alles wat je graag wil beleven, met respect voor de andere(n).

Pijn

Een steeds terugkerend thema: wat met de pijn van het (polyamorisch) zijn? We weten het allemaal: liefde zonder pijn bestaat niet, en wie het diepst in je hart zit kan je het meeste pijn doen. Voor poly’s dus een extra grote valkuil. Want de vraag is: waar ligt de oorzaak van die pijn? Vaak hebben we immers onze wensen en verlangens op een ander geprojecteerd, of zelfs opgedrongen, en als die niet vervuld worden kan dat inderdaad pijn doen. Maar zijn we dan niet zelf de bron van onze eigen pijn? Maken we niet zelf onze kwelgeesten groot en sterk door ze te voeden met onze eigen angst? Je kan natuurlijk iemand anders met opzet kwetsen, zelfs al hou je van die persoon, dat is een ander verhaal. Maar dan nog kan je altijd een plek geven aan dat gevoel, er aandachtig naar kijken i.p.v. het te negeren of er tegen te willen vechten. Op die manier kun je pijn transformeren tot iets positiefs, en in elk geval sneller weer in je kracht komen. We hebben allemaal bepaalde lessen te leren waardoor we dichter bij onszelf komen.

Centraal/primair

En hoe zit het dan met je primaire, je centrale partner? Is het mogelijk of wenselijk al je polyrelaties op eenzelfde ‘niveau’ uit te bouwen, met elke partner eenzelfde intensiviteit te beleven? De meeste poly’s vinden blijkbaar van niet. Er is toch vaak die ene speciale band met die ene bijzondere persoon. Zeker wanneer men vanuit een monogame (huwelijks)situatie is gegroeid naar een poly levensstijl. Tussen die twee mensen bestaat dan een soort exclusiviteitsgevoel dat bij andere partners minder sterk speelt, wat vooral te maken heeft met een fundamenteel vertrouwen in jezelf, je partner en je relatie. De liefde is er het meest onvoorwaardelijk. Een deelnemer verwoordde het heel sterk: de relatie met mijn vaste partner is het belangrijkst, het meest hecht, dat is de band die altijd zal blijven. Al de rest is bijkomend, meer voor de fun. Als mijn vaste partner weer mono zou willen leven, zou ik direct volgen. Als die band zou breken zou ik sterven van verdriet. Lang niet iedereen stelt de centrale relatie zo boven de andere(n), maar er is toch altijd wel een duidelijk verschil.

Daarmee zit er 2011 er op voor wat betreft de polyamoriecafés in Mechelen, zelfs in heel Vlaanderen. Het is zeker de bedoeling volgend jaar opnieuw een viertal keer samen te komen. De nieuwe data komen weldra in de agenda van deze site. Geef ons een seintje als je de planning persoonlijk wil ontvangen, of als je meer info wil info@chedera.be.

Wij wensen jullie fijne eindejaarsfeesten en mogen de donkere dagen gevuld zijn met heel veel liefde.

Els & Herwig