Gisteravond wisselden we weer met ongeveer 25 mensen op een bijzonder hartverwarmende manier ervaringen uit rondom polyamorie. De thema’s waren ‘Hoe blijf ik trouw aan mezelf, terwijl ik rekening hou met de mensen die me lief zijn?’ en ‘Hoe doen jullie het praktisch gezien met de bedden?’ Er waren verschillende ‘mono’ partners aanwezig. Vandaag ontving ik deze reactie:

Aan allen,

Gisteren ben ik na een moeilijk moment van beslissen toch naar het polyamoriecafé in Arnhem gekomen. Persoonlijke ontwikkelingen lagen ten grondslag aan dit moeilijke moment, die direct en indirect te maken hebben met mijn/ons poly-leven en die, wellicht zoals bij vele van de daar aanwezigen herkenbaar zijn, het grotere geheel overstijgen.

Deze avond heb ik de gezichten gezien bij namen die ik thuis wel eens heb horen vallen. Ik heb ook mogen ervaren dat, zoals ik eigenlijk al voelde en gisteren ook heb aangegeven, de manier waarop polyamorie beleefd wordt, in een soort van tussen-dimensie verkeert tussen de oude traditionele manier van  denken en voelen en ‘een nieuwe selecte groep op een hoger spiritueel niveau - met een globale missie’.

Iedere vorm van polyamorie is een ruimere openstelling van het hart om te geven en te ontvangen. Of je dit nu actief beleeft of aan de zijlijn meekijkt. Dat laatste kan als 'mono' die monogaam denkt, of als 'mono' zonder meerdere partners, maar wel met een polyamoreuze instelling.

In een groep treed ik niet op de voorgrond, maar in de persoonlijk gesprekken die ik met een aantal van jullie gevoerd heb was er niet alleen een vorm van erkenning, natuurlijke openheid, eerlijk kunnen en durven zijn maar ook de intieme band die ik in de groep heb ervaren. Want wat communiceert er nu fijner als het 'ons kent ons' gevoel - geen uitleg nodig, geen gene en gewoon eerlijk je verhaal doen, hoe moeilijk dat soms ook is.

Al met al een topavond.

Ik wil niet alleen Ageeth (als gastvrouw) maar ook alle aanwezigen bedanken. Deze avond is voor mij bijzonder goed geslaagd. In het bijzonder wil ik mijn Lief en haar Liefvriendje bedanken - zij hebben me toch maar weer over de streep getrokken om mee te komen.

In een aantal gesprekken zijn er, zeker bij mij, opnieuw 'kanalen opengegaan'  en verbindingen gelegd die voor mij van enorme waarde zijn.

Zoals gezegd, ik ben niet iemand die op de voorgrond wil staan maar soms heb ik het gevoel dat ik dit toch even moet doen, vandaar dit bericht.

Omdat muziek nu eenmaal bij mij een zeer belangrijk deel van mijn leven is waardoor ik mijn gevoelens het best kan uiten, wil ik jullie een nummer laten horen welke mij terug brengt bij waar het voor mij allemaal begon heel lang geleden, Shamanic trees of worlds (verkorte versie opgenomen), en een nummer van Melissa Etheridge - I know I've loved you before (lees tekst).

Met vriendelijke groet,

G.