Gisteravond kwamen weer twaalf mensen in Arnhem bij elkaar om hun polyamorie ervaringen te delen. Henry en Sonja hadden elkaar drie jaar geleden ontmoet tijdens het swingen, en vanaf het eerste moment was de vlam in de pan geslagen. Zij bleken echte zielemaatjes.

Hun wederhelften en kinderen konden het ook prima met elkaar vinden. Zo ontstond een warme band tussen twee gezinnen. Maar er ontstonden ook de nodige uitdagingen. Elkaar de ruimte geven voor seks met anderen waren ze gewend. Maar hier was meer ontstaan. Sonja’s man Ton kon bijvoorbeeld met zijn verstand beredeneren dat hij deze ruimte wilde geven, maar zijn emoties vertelden iets anders.

Verandering na polyamoriecafé

In maart besloten ze om met zijn vieren naar het polyamoriecafé in De Meern te gaan. De kinderen van Henry en Lisa pasten op de kinderen van Sonja en Ton. Er werden mooie gesprekken gevoerd. Die avond veranderde er iets. Thuisgekomen verdwenen Lisa en Ton samen naar boven. Onverwachts konden Henry en Sonja die nacht bij elkaar slapen! Sindsdien waren allerlei blokkades verdwenen en ging het weer stukken beter met zijn vieren! Henry: ‘Dus toen dachten we, die polyamoriecafés moeten we er maar in houden. En daarom zijn we nu hier.’

Deze zomer gaan ze voor het eerst met beide gezinnen samen op vakantie.

Met de billen bloot na polyamorie artikel in AD

Dirk had een jaar geleden, na het lezen van het artikel over polyamorie in het AD (Lees 'Schat, ik hou ook van een ander' deel 1, 2 en 3), zijn vrouw Janny verteld dat hij een vriendin had, van wie hij houdt, en die hij ook een plekje in zijn leven wilde geven. Dirk wilde hun huwelijk (meer dan 45 jaar samen) en al het goede dat ze samen in de loop van de jaren hadden opgebouwd, graag behouden. Janny ervoer de situatie als zeer bedreigend. De twee vrouwen konden het best goed met elkaar vinden, en ze gingen wel eens met zijn drieën uit eten. Dat was gezellig. Maar voor Janny hoorde seks binnen één relatie, en zij kon dat denkbeeld niet loslaten. Het afgelopen jaar was een zwaar jaar voor hun allebei geweest.

Dader en slachtoffer

We zijn allemaal opgegroeid in een samenleving, doordrenkt met de monogamie als het ultieme ideaal en de enige goede weg. Voldoe je niet aan deze norm, dan ben je fout. Jij bent dader en jouw partner is slachtoffer. Zo denken nog veel mensen. Ik weet hoe ontzettend moeilijk, pijnlijk en bedreigend het kan zijn, als iemand wordt geconfronteerd met het feit, dat zijn/haar partner niet meer voldoet aan het monogame plaatje. Men voelt zich slachtoffer van de situatie.

Een relatie is goed, als de voordelen groter zijn dan de nadelen

Een mens heeft vele behoeftes, die men via een relatie vervult. Deze behoeftes kunnen zeer divers zijn, bijvoorbeeld een warm nest voor de kinderen zijn, goed kunnen praten met elkaar, samen een sociaal netwerk onderhouden, seks... Vaak is de ‘dader’ niet meer in staat tot een monogaam leven, omdat hij/zij al jarenlang gewend is om, al dan niet stiekem, meerdere relaties gelijktijdig te onderhouden. Essentiële behoeftes, die niet in de basisrelatie vervuld konden worden, werden door anderen vervuld.

Dat iemand zijn behoeftes 'buiten de deur' vervult zegt mijns inziens niets over de basisrelatie. Iedere relatie heeft voor- en nadelen. Ik zeg altijd, een relatie is goed, als de voordelen groter zijn dan de nadelen. Het laat zien, dat deze 'dader' goed voor zichzelf gezorgd heeft en zichzelf, tegen de norm in, de ruimte gaf om vervulling te geven aan iets, dat voor hem/haar belangrijk is.

Veranderingsproces met onzekere uitkomst

Zolang de partner zich slachtoffer voelt, is er geen bereidheid tot zelfontwikkeling, en wordt gewacht, tot de ander het probleem oplost. Als iemand zelf van deze enorme pijn, angst, jaloezie af wil komen is een verandering in denken nodig. Deze verandering komt alleen tot stand, als iemand het echt zelf wil, en bereid is om dit, vaak lastige, proces van zelfontwikkeling aan te gaan.

Soms vindt een omslag plaats, als iemand zelf verliefd wordt. Ineens begrijpt men elkaar! Soms zie ik paren vele (tientallen!) jaren worstelen met elkaar, waarbij de polyamoreuze leefstijl van de partner met veel moeite een plekje krijgt. Een enkele keer zie ik iemand weer (tijdelijk) terugkeren naar de monogamie.

Voor mij zijn er geen daders en geen slachtoffers. Ik zie twee mensen, die hun best doen om te dealen met de uitdagingen die het leven biedt. Door te kiezen voor openheid heeft Dirk een veranderingsproces in gang gezet. De uitkomst is onzeker. Met elkaar zullen ze tot een nieuwe vorm van omgaan met elkaar moeten komen, waarbij ieder zich uiteindelijk veilig en goed voelt. Een nieuwe balans.

Op vakantie met prille PAM-feest Liefde

Een thema waarover we ervaringen uitwisselden was: ‘Wat vertel je over jouw levenswijze, en aan wie.’ Marcel en Lydia hadden sinds zes jaar een samengesteld gezin met zeven kinderen. De jongste was 15 jaar. Marcel was verliefd op een collegaatje. Ze hadden een tijdje intensief contact gehad, maar dat was momenteel weer verminderd.  Lydia had op het PAM-Feest in april een nieuwe Liefde ontmoet. Voor die tijd hadden ze al wel wat mail-contact gehad, maar dat was zonder reden weer gestopt. Toen ze elkaar op het PAM-Feest in het echt zagen was het meteen raak. Nog pril, maar toch ging Lydia met nieuwe vriend volgende week al samen op vakantie! Lydia wilde graag de kinderen informeren, met name de jongste stelde steeds vragen. Marcel was daar nog niet aan toe. Een extra complicatie was dat de kinderen al een keer een scheiding hadden meegemaakt, waardoor ze zich eerder onveilig zouden kunnen voelen. Een lastig dilemma.

Kopje koffie, glazenwasser?

Jan en Marjan waren er de vorig keer ook bij (zie verslag vorig keer). Jan vertelde hoe het thema polyamorie bij hem op het werk ter sprake was gekomen. Een glazenwasser lapte de ramen van zijn afdeling. Een vrouwelijk collegaatje vond die glazenwasser wel een lekker ding, waarop Jan zei: ‘Nodig hem dan binnen uit voor een kopje koffie!’ Het collegaatje antwoordde: ‘Laat ik dat maar niet doen. Ik ben getrouwd. Jij staat toch zeker ook monogaam in het leven?’ Waarop Jan reageerde met een nonchalant: ‘Nee hoor.’  Op dat moment hoorde hij het getik van de andere aanwezigen en mass stil vallen. Alle aandacht was op hem gericht.

Het blijft een spannend thema, polyamorie!

Het volgende polyamoriecafé Arnhem is op 2 juli a.s., de laatste keer voor de zomervakantie