Een twitterbericht van Sarjenka1970 met de tekst ‘Beatrijs Ritsema heeft het in haar column over #polyamorie, of we daar wijzer door worden?’ attendeerde me op het artikel Huwelijkscrisis. Tijdens het lezen sloeg mijn nieuwsgierigheid al snel om naar teleurstelling. Alle alternatieven, die Ritsema ter verbetering van de huwelijkscrisis de revu laat passeren, inclusief de huwelijks-APK en polyamorie, wijst ze af. Haar oplossing: laten we accepteren, dat het huwelijk gewoon het minst slechte is van alle denkbare vormen. Ik denk daar anders over.

Periodieke huwelijks-APK

Het levenslange huwelijk sluit niet aan op de realiteit. Het grootste bezwaar vind ik, dat een dergelijk huwelijkscontract verkeerde verwachtingen wekt bij jonge mensen, die nog voor deze belangrijke beslissing staan, verwachtingen zoals monogaam zijn en levenslang kiezen voor elkaar. Ik geloof wel degelijk in een periodieke huwelijks-APK,  het liefst aangevuld met een vinkjes systeem, waarin men periodiek aanvinkt, wat men wel/niet samen wil delen met elkaar in het huwelijk. Denk aan huis, huishouding, pensioen, kinderen, seks… Wat mij betreft komt er ook de mogelijkheid om al dan niet een vinkje te zetten bij de optie ‘ruimte voor andere liefdespartners’. Een dergelijk huwelijkscontract maakt mensen bewuster van de keuzes die ze maken. Ik schreef hier eerder over in het artikel Polyamorie is een trend!.

Polyamorie

De opmerkingen van Ritsema over polyamorie vul ik graag aan met mijn visie:

´al was het maar omdat de kinderen er last van hebben.´

Ik vind het een onterecht en veralgemeniseerd vooroordeel, dat kinderen er last van hebben. Toen ik mijn dochter van dertien dit citaat van Ritsema voorlas, begon ze verbaasd te lachen. Zij vindt het leuk dat ik een vriend heb. En mijn drie kinderen zijn unaniem blij, dat paps en mams nog steeds allebei dagelijks ter beschikking staan voor hen. Met dank aan de polyamorie. Ik ken veel kinderen die het volstrekt normaal vinden dat hun ouders polyamoreus leven, en die daar geen enkele hinder van ondervinden. Als kinderen er wel hinder van ondervinden, dan zijn dit meestal pubers, die hun eigen set van overtuigingen rondom monogamie al hebben opgedaan, en die bang zijn voor reacties van de omgeving. Ligt dat aan de polyamorie? Polyamorie is een respectvolle levenswijze, die aansluit bij alle gangbare normen en waarden rondom liefde, trouw, open en eerlijk, respectvol omgaan met elkaar.  

´een systeem van polyamorie´

Polyamorie is geen systeem, maar een levensfilosofie waarin je erkent dat het mogelijk is om van meerdere mensen tegelijk te houden. Er is geen systeem. Het mooie van polyamorie is juist, dat ieder mens zijn eigen, unieke pad volgt, dat bij hem/haar past.

´De vrije-seks-vrije-liefde-richting is sowieso een te marginaal verschijnsel om het tot hoofdstroom te brengen.´
Polyamorie heeft niets van doen met vrije liefde en vrije seks. Het gaat juist over verantwoordelijkheid nemen, voor jezelf en voor degenen die je lief hebt.  Op dit moment is de polyamorie nog een hele kleine stroming. Iedere dag verschijnen nieuwe mensen op mijn datingsite PAM, die willen onderzoeken of polyamorie iets voor hen is. Bovendien wordt er vreemdgegaan bij de vleet. Niet zelden komt er liefde bij te pas. Blijkbaar is het toch een menselijke behoefte, om meer liefde te ervaren met behoud van bestaande situatie. Eerlijkheid verrijkt, is mijn overtuiging. Nieuwe, eerlijke relatievormen zoals polyamorie zijn daarom in mijn beleving broodnodig. 

Mijn toekomstvisie

Ik verwacht dat steeds meer mensen zich de nieuwe manier van denken eigen zullen maken, die nodig is om succesvol polyamoreus te leven. Zij vinden de weg naar liefdesrelaties waar vrijheid en verbondenheid hand in hand gaan, met of zonder huwelijkscontract. Over dertig jaar is polyamorie zo normaal dat we het woord niet meer nodig hebben. Polyamorie en liefde zijn synoniemen van elkaar geworden.